گروهى از دانشمندان بزرگ گفته‌اند : قرائتى كه الآن معمول مىباشد قرائت على - عليه السّلام - است و او نخستين فردى بوده كه بعد از پيغمبر قرآن را جمع‌آورى كرده و او در همه علوم مورد اعتماد صحابه بوده و در قرآن و احكام به او مراجعه مىكردند ، به ويژه نزد اصحاب ما اماميه كه به عصمت او قائلند و به اتفاق همه مسلمين ، پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - در حق او فرموده : « در داورى و حكومت على از همه شما برتر است » . فرموده است : « على با قرآن ، و قرآن با على است » . فرموده است : « على با حق است ، و حق با على است به هر طرف كه بگردد » . و . . . بنابراين ترتيب سوره‌هاى قرآن بر شيوه‌اى كه خدا و رسولش اراده كرده‌اند واقع شده . سپس مىگوئيم : فرض كنيم بر اينكه ترتيب سوره‌هائى كه ميان دو جلد قرار گرفته بعد از زندگى پيغمبر بوده و فقط در عهد ابو بكر و به دستور او بوده چنان كه از ظاهر پاره‌اى از اقوال بدست مىآيد . سخنى نيست در اينكه امير المؤمنين على - عليه السّلام - آن را پذيرفته و آن را پسنديده است ، و گرنه در دوران خلافت خودش آن را تبديل مىكرد - اگر گفته شود كه اين كار در عهد ابى بكر برايش امكان نداشت - و چون آن بزرگوار معصوم است و پذيرش و امضايش براى ما حجّت است . علاوه بر اينكه تركيب سوره‌ها از آيات اجماعى است و چنان كه فهميدى خلافى در آن نيست ، پس اگر بالفرض ترتيب سوره‌ها بدستور معصوم هم نباشد بنا بر آنچه گفتيم تمام آيات و سوره‌هائى كه بر پيغمبر